قال : طعن چهارم : آنكه لشكر عايشه . . . چون به بصره رسيد بيت المال را نهب كردند وعامل حضرت أمير را كه عثمان بن حنيف انصارى بود - صحابي رسول عليه [ وآله ] السلام - به اهانت اخراج كردند . جواب از اين طعن آنكه : اين چيزها به امر ورضاى عايشه واقع نشد ، چنانچه بعد از وقوع اين واقعه در ارضاى خاطر عثمان بن حنيف بيش از مقدور سعى فرمود وعذرها خواست . ومثل اين واقعه نيز از لشكريان حضرت أمير [ ( عليه السلام ) ] - كه مالك اشتر وغيره بودند - در كوفه نسبت به أبو موسى اشعرى واحراق خانه أو ونهب متاع أو به وقوع آمده ; اگر محل طعن است در هر دو جاست واگر نيست در هر دو جا نيست . ومع هذا فرق هم هست ; زيرا كه بيت المال حق جميع مسلمين است ، وطلحه وزبير در أول امر ، عثمان بن حنيف را پيغام كرده بودند كه همراه ما جمع كثير از مسلمين براي طلب قصاص خليفه مقتول فرآهم آمده‌اند وزاد كه آورده بوديم تمام شد ، اگر أموال بيت المال نزد ما حاضر آرى ، در ميان